ای یار! پَشیمونِش چِرا؟
آخِی بِگی سَبَب چِهِن؟
بِینِ یارانِ باوَفا،
رَسمِ جُدایی کِی بُدو؟

امید اُمِن اَز تو، جِگَر!
بِشتور دِلِ مو نَشکِنِش،
مُحَبَّت و لُطف و کَرَم،
حٌسن حاتَم طَی بُدو.

قصّه ی شیرین ویادمها،
خون اَز دِلِ فَرهاد مَها،
عاشِق‌کُشی نَه کارِ تون،
هَر کِش بُدو هَم گَی بُدو.